45 ár í missiónstænastu

17-07-2012 22.30.00

viðmerkingar

Óluva Laksá av Hellunum var ikki fylt 25 ár, tá ið hon fór til Bangladesj sum trúboðari.

Har upplivdi hon millum annað ógvusliga vatnflóð og borgarakríggj, men eisini, hvussu Gud á undurfullan hátt hevur leitt, og hvussu kirkjan er vaksin. Nú 45 ár seinni livir hon eina pensjónistatilveru í Kristiansand í Norra, men missiónsarbeiðið fyllir framvegis nógv

 

Orð og mynd: Frants Jensen

 

– Nú taki eg tað eitt sindur meira róligt, men eg eri framvegis við í ymiskum virksemi í Oddernes meinigheit í Kristiansand, sigur Óluva.

 

Trúboðin hittir Óluvu í barnaheiminum á Hellunum. Tað var eisini har, trúboðaratankin føddist í henni, og seinni á bíbliuskúla í Norra gjørdist so livandi, at hon segði ja til at fara út til Bangladesj sum trúboðari.

 

– Eg hevði eitt kall at fara út í tænastu, sigur Óluva.

 

Og soleiðis varð tað, at lítla bygdin Hellurnar fostraði ein trúboðara, sum var við til at bróta upp úr nýggjum, tá ið hugsað verður um føroyska útimissiónssøgu.

 

Í nýggjari tíð var tað bara Elsa Jacobsen úr Gøtu, ið var farin út, áðrenn hana sum heidningamissionerur, sum tað tá varð kallað. Elsa fór út í 1960, og í 1967 fór Óluva út og í 1969 fór Kaja Nemuel út, og seinni eru onnur løgst afturat bæði innan fólkakirkjuna og samkomur.

 

Les alla samrøðuna við Óluvu Laksá í Trúboðanum nr. 14, sum kom út, 11. juli, og fæst til keyps kring landið.

 

© - Sandportalurin